تلاش‌های پشت پرده برای لغو انتخابات کمیته ملی المپیک/ الزام تغییر در ترکیب هیئت اجرایی – یورنا

اگر قرار است محمود خسرویفه در راس کمیته ملی المپیک بماند، این ماندن باید از مجمع و صندوق رای بگذرد. حتی در قالب انتخابات تک نامزدی. تعویق به معنای بسته شدن روند دموکراتیک نیست.

به گزارش سرویس ورزشی یورنا، بحث تعویق انتخابات کمیته ملی المپیک و تعریف یک دوره دو ساله «فقط برای دوره بعدی» حالا از یک پیشنهاد اداری فراتر رفته و به یکی از مهمترین تصمیمات مدیریتی ورزش ایران در آستانه المپیک 2028 لس آنجلس تبدیل شده است. تصمیمی که هم می تواند به ثبات مدیریتی منجر شود و هم در صورت عدم اجرای دقیق، شبهه مهندسی سازه قدرت را تقویت کند.

ماجرا از جایی شروع شد که پیشنهاد شد انتخابات کمیته ملی المپیک که طبق تقویم باید در شهریور 1405 برگزار شود، با تاخیری چند ماهه و پس از بازی های آسیایی 2026 ناگویا برگزار شود و رئیس جمهور منتخب برای یک دوره دو ساله تا پایان المپیک 2028 در راس کمیته باقی بماند. اما این تصمیم ابتدا باید به تصویب مجمع برسد [که البته بعید است مخالفتی با این موضوع صورت بگیرد] و به احتمال زیاد مجمع این تصمیم را تصویب خواهد کرد. با تصویب مجمع، دوره بعدی ریاست جمهوری در کمیته ملی المپیک دو ساله می شود و پس از آن چرخه مدیریتی به چهار سال برمی گردد تا هر رئیسی فرصت برنامه ریزی و ارزیابی عملکرد از المپیکی به المپیک دیگر را داشته باشد.

پیشینه این تصمیم به تعویق بازی های المپیک توکیو به دلیل کرونا برمی گردد. زمانی که انتخابات کمیته ملی المپیک برای جلوگیری از بی ثباتی مدیریتی و دوره ریاست برگزار نشد. [بدون برگزاری انتخابات] تا پایان المپیک ادامه داشت و رضا صالحی امیری ریاست دوره قانونی خود را در کمیته ملی المپیک بر عهده داشت. پس از آن، در ششم شهریور 1401، محمود خسرویفه برای یک دوره چهار ساله رئیس جمهور شد. دوره ای که طبق روال باید در شهریور 1405 به پایان برسد.

اما همزمانی انتخابات پیش رو با رویدادهای مهمی مانند بازی های آسیایی ناگویا، المپیک جوانان داکار و بازی های داخل سالن ریاض در کنار فاصله اندک تا المپیک لس آنجلس باعث شده تا پیشنهاد بازنگری در برنامه انتخابات روی میز مجمع گذاشته شود. پیشنهادی که از نظر حامیان منطقی و از نظر منتقدان بالقوه خطرناک است.

واقعیت این است که دوره دو ساله زمان زیادی برای اجرای برنامه های استراتژیک باقی نمی گذارد. مدیری که می داند تنها دو سال در اختیار دارد، قبل از اینکه نتیجه برنامه هایش مشخص شود، عملا وارد انتخابات بعدی می شود و فرصت چندانی برای ارزیابی ندارد. همین موضوع باعث شده تا برخی از روسای فدراسیون ها به این نتیجه برسند که بهترین گزینه تمدید حضور محمود خسرویفه تا پایان المپیک 2028 است. موضوعی که گفته می شود در جلساتی با احمد دنیامالی وزیر ورزش و جوانان مطرح شده است.

این درخواست در شرایطی مطرح شد که کمیته بین المللی المپیک با تعویق انتخابات و تعیین دوره دو ساله موافقت کرده است و این توافق به معنای عدم برگزاری انتخابات نیست. تفاوتی کلیدی که نباید از آن چشم پوشی کرد اما به نظر می رسد برخی روسای فدراسیون ها به دنبال تمدید دوره خسرویفه بدون برگزاری انتخابات هستند.

نکته مهمی که نباید قربانی مصلحت شود، الزام به برگزاری انتخابات است. حتی اگر خسرویفه در راس بماند، این ماندن باید از مجلس و صندوق بگذرد. حتی در قالب انتخابات تک نامزدی. تعویق به معنای بسته شدن روند دموکراتیک نیست.

از سوی دیگر ترکیب فعلی هیات اجرایی کمیته ملی المپیک عملا به شکل فعلی قابل ادامه نیست. برخی از اعضا یا دیگر رئیس فدراسیون نیستند یا بازنشسته شده اند یا به دلیل عملکردشان با انتقادات جدی مواجه هستند. این بدان معناست که حتی اگر رئیس جمهور باقی بماند، هیئت اجرایی باید تغییر کند. حقی که متعلق به روسای فدراسیون ها و اعضای مجمع است و نمی توان آن را نادیده گرفت.

افزایش وزن بین المللی کمیته ملی المپیک ایران به ویژه با کسب کرسی عضویت IOC برای ثریا آقایی و روابط خوب فعلی با کمیته بین المللی المپیک بدون شک به تقویت جایگاه تیم فعلی کمک کرده است. این مولفه باعث شده اعتماد مجمع حداقل در مقطع کنونی به نفع مدیریت موجود سنگین باشد اما چنین موضوعی هیچ ارتباطی با عملکرد اعضای هیات اجرایی که برخی از آنها دیگر جایگاهی در ورزش کشور ندارند ندارد و باید جای خود را به اهالی فعال در عرصه ورزش واگذار کرد.

حال اگر قرار است اعتماد به رئیس فعلی کمیته ملی المپیک سرمایه ای برای ورزش ایران باشد، باید در چارچوب قوانین شفاف حفظ شود. نه با حذف رقابت، بلکه با اصلاح ترکیب مدیریتی و پاسخگویی بیشتر آن. بعید به نظر می رسد که ساختار فعلی مدیریتی کمیته ملی المپیک لغو انتخابات را به دنبال داشته باشد اما به نظر می رسد تعدادی از اعضای هیات اجرایی که جایگاه خود را در خطر می بینند و بعید است دوباره مورد اعتماد مجمع قرار بگیرند، با انصراف از انتخابات به دنبال ماندن در هیات اجرایی تا دو سال دیگر هستند.

پنجاه و چهارمین مجمع عمومی کمیته ملی المپیک در 19 آذرماه تنها یک جلسه اداری نخواهد بود. تصمیم گرفته شده در این مجمع می تواند الگوی مدیریت ورزش ایران تا المپیک 2028 را ترسیم کند. بنابراین احمد دنیامالی به عنوان وزیر ورزش نیز باید هوشیار باشد تا در مقابل تلاش برای لغو انتخابات بایستد. به تعویق انداختن انتخابات در صورتی که منجر به انتخابات واقعی، هرچند با نتایج قابل پیش بینی شود، می تواند گامی رو به جلو باشد. حال اگر بهانه ای برای تثبیت بدون تغییر ساختار شود، همان تصمیم منطقی به چالشی پرهزینه تبدیل می شود; چالشی که دیر یا زود آثار آن در عملکرد ورزش ایران نمایان می شود.